สอบ...ลอก.....จัดไป!!!
posted on 19 Feb 2010 16:47 by janeyloveเมื่อวันเสาร์-ทิตย์ ที่ผ่านมา ข้าพเจ้ามีสอบ Final ที่มหาวิทยาลัย
ซึ่่งเป็นการสอบของนักศึกษาภาค กศ.บป. (การศึกษาบั้นปลาย...เอ้ย!!!...การศึกษาสำหรับบุคคลทั่วไป)
นักศึกษาส่วนใหญ่ทำงานกันหมดแล้วส่วนใหญ่เป็นข้าราชการด้วย เอาเวลามาเรียนปรับวุฒิ
ช่วงเสาร์-อาทิตย์ กัน
ก่อนหน้านั้นอาทิตย์นึง ข้าพเจ้าได้อ่านทำความเข้าใจ และทำแบบฝึกหัดมาแล้วหลายรอบ
จนมั่นใจเล่นเอานอนตีหนึ่งตีสองทุกวัน .....เข้าห้องสอบมิมีทางพลาดแน่........ฮุ.....ฮุ
ก่อนสอบข้าพเจ้าก็สรุปเทคนิคและวิธีการทำข้อสอบ เพื่อติวให้เพื่อนๆ เตรียมตัวเข้าสอบ
ในวิชาการบัญชีชั้นสูง เนื่องจากเพื่อนๆ ขอร้องมา(ลืมบอกว่าวิชานี้ข้าพเจ้าคะแนนดีที่สุด...แฮะ ๆ)
ซึ่งยากมาก.......ก......ก............ ติวกันที่ห้องพัก กว่าจะลากเพื่อนๆ ให้มาติวกันได้ก็ช่างยากเย็นเสียเหลือเกิน
รวมตัวเริ่มติวกันได้ก็ปาเข้าไปสามทุ่ม ติวกันจนห้าทุ่ม ครั้นจะติวต่อพวกมันก็บ่นอุบกันเสียแล้ว
ขอพักกันอย่างเดียว ....อิดออดจนติวไม่จบจนได้...........มีแนวข้อสอบบางส่วนที่ข้าพเจ้ายังจำวิธีการทำไม่ได้
ก็ต้องอ่านและทำความเข้าใจอีกหน่อยเผื่อตอนเช้าเพื่อนๆ มีข้อสงสัย
จนรุ่งเช้าสอบเวลาประมาณ สี่โมงครึ่ง เพื่อนๆ ในกลุ่มก็มากันแบบจวนเจียนเข้าสอบ .....ต่างก็นัดแนะกัน
"เฮ้ย......เปิดให้ลอกมั่งนะ" ......ไม่มีใครสงสัยถามเรื่องแนวข้อสอบที่ติวไม่จบมั่งเลย..........
ไอ้เราก็ไม่ว่าอะไร....เพราะเคยบอกพวกมันไปแล้วว่าข้าไม่ชอบคนลอกข้อสอบในห้อง
ถ้าพวกเอ็งสามารถลอกได้.....ลอกได้เท่าใด ก็ลอกไป ตามความสามารถของเจ้าเถิด
แต่ขอร้อง.............อย่าเรียก..........เพราะข้ามิอยากสนับสนุนสิ่งที่ไม่ดี ไม่ถูกต้อง
(แบบว่าเป็นคนรักความยุติธรรม.....ขนาดสะพานลอย....ยังต้องข้ามแล้วกระไรกะการสอบ)
ก็คุยกันเล่นๆ คิกๆ คักๆ กันไป
จนเวลาสอบมาถึง..............ข้าพเจ้าก็นั่งทำไป อาจารย์คนผู้สอนวิชาบัญชีอีกวิชาในภาคเรียนนี้เป็นผู้
คุมสอบ .....แกเห็นคนลอกกันแกก็เฉย ไม่ว่ากล่าวอะไร เพราะเห็นว่าวิชานี้มันยาก
แกก็แวะถามเพื่อนเราที่นั่งข้างๆ ด้วยความหวังดีว่า "ทำได้มั้ย??....หนู"
ไอ้เพื่อนเราก็ตอบ "ไม่ได้ค่ะอาจารย์...........หนูจำตอนตัดบัญชีไม่ได้"
อาจารย์ก็..."งั้นอาจารย์อนุญาตให้ถาม" แล้วแกก็เดินทำไม่รู้ไม่เห็นไปที่อื่น
...."เจนนี่.....เจนนี่................"
.......................มาแว้ว................มาแว้ว.................งานเข้า.....................
"ขั้นตอนการตัดบัญชีเริ่มยังงัยอ่ะ....เจนนี่"
.............เราก็ทำตาขมึงใส่....บอกน่ะบอกได้.....แต่ขอด่ามันก่อน..............
พอกะลังจะเอ่ยปากด่า "......ก็ติวให้แล้ว...แล้วทำไม......." ..........จะพูดต่อว่า ทำไมเอ็งไม่ทวนก่อนสอบ
มันก็ดันพูดแทรกมาแถมทำหน้างอน ......"เค้าไม่บอก" พร้อมสะบัดหน้าไปบอกกะเพื่อนข้างหลังอีกคน
น่าน...............กรูผิดใช่มั้ยเนี่ย???????........................
เท่านั้นแหละ...........ขึ้นเลย........มันขึ้น...........อารมย์ขึ้นน่ะขอรับ
อีสาาาด...................ทำหน้าเป็นตูดแบบนี้....มรึงอย่าหวังว่ากรูจาบอกเลย........ไอ้เห่ย์
พออาจารย์คนเดิมเดินมาอีก....แกก็แวะถามเพื่อน(เวร) คนนั้น "ทำได้ยัง??"
"เค้าไม่บอก"....................เพื่อน(เวร) กล่าว พร้อมมองค้อนมาทางข้าพเจ้า
ไอ้อาจารย์ก็หันมาทางข้าพเจ้าพร้อมถามว่า "แล้วทำไมเอ็งไม่บอกเค้าหล่ะ"
.............ขณะนั้นของกะลังขึ้นไม่พอใจอาจาร์ยที่ปล่อยให้ลอกด้วย..........จึงตอกอาจารย์ไปว่า..........
"ก็หนูติวให้เค้าแล้วอ่ะจาร์ย..............คนเรามีเวลาเท่ากัน......ทำกรรมใดมาก็จงรับผลกรรมนั้นไป
ไม่ถูกงะอาจาร์ย"
................อาจาร์ย์ดันมีย้อน..............................
"ก็ในชีวิตจริง......มันทำแบบนั้นไม่ไ้ด้หรอก"....ทำท่าทุบหัวข้าพเจ้าประกอบ........
"งั้นคะแนนที่เธอสอบวิชาอาจาร์ยเมื่อวาน อาจาร์ยให้แค่ครึ่งเดียว......เอามั้ยล่ะ"
...........ได้ยินเยี่ยงนั้น.....อารมย์ยิ่งปรี๊ดหนัก.................
"อาจารย์จะทำอย่างนั้นก็ตามสบายอาจารย์"............พร้อมมองหน้าท่านอาจารย์(แบบตาเขียว..ไร้แล้วซึ่งความศรัทธา)
............ณ ตอนนั้น......ข้าพเจ้ายังทำข้อสอบไม่เสร็จดีนัก.............ก็พยายามสงบอารมณ์
ทำข้อสอบต่อไป.........ให้เสร็จให้เร็วที่สุด..........เพราะเกรงจะคุมอารมณ์ตนเองมิได้
สอบเสร็จก็รีบส่งโดยพลัน ออกไปสงบจิตสงบใจที่ห้องสมุด(ปกติจะรอเพื่อน)
นั้งสงบใจ...........อ่านหนังสือวิชาที่จะสอบต่อไปไม่รู้เรื่องเลย
ไม่เข้าใจ..............ทำไมสมัยนี้..............ห้องสอบมันไม่ศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้เลยเหรอ
ตอนเรียนที่ราม......ไม่เห็นจะเป็นถึงขนาดนี้...........มันมีความศักดิ์สิทธิ์กว่านี้เยอะ
พวกเพื่อนๆ มันคงเห็นว่าเราเป็นคนเห็นแก่ตัวไปเสียแล้ว........................แล้วที่กรูอดหลับอดนอน
อ่านหนังสืนจนตีหนึ่ง ตีสองหล่ะ...............แล้วพวกมรึงหล่ะ....
......................คิดให้ดี.........ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว...................อยากได้คะแนนดีแต่ไม่ลงทุน..........
แล้วถ้าตอนนั้น.......เราบอกมันไป...........แล้วเพื่อนที่อดหลับอดนอนอ่านหนังสือมาหล่ะ..........
มันจะคิดว่าเราเห็นแก่พวกพ้องมั่งรึ๊เปล่า................ที่ให้คนที่ไม่อ่านหนังสือได้คะแนนเท่าคนอ่านหนังสือ
..................ถ้างั้นให้ลอกแม่งทั้งห้องเลยดีมะ????........................
...........................น่าจะบอกอาจาร์ยไปอย่างนี้นะเนี่ย......เอาให้ผ่านแม่งทั้งห้อง......................
ที่เล่ามานั้นล้วนเป็นเรื่องจริง ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทนแต่อย่างใด
สังคมไทยมันเป็นแบบนี้เหรอ.........สิ่งผิดๆ ทำตามกันจนกลายเป็นถูก...........
........สิ่งที่เราทำถูก กลับเห็นว่าแปลกแยก...ไม่เข้าพวก ไม่ถูกต้อง.........สังคมนี้ช่างแปลกแท้..........
อาทิตย์นี้ปิดเทอม......ก็ยังไม่เท่าไหร่..............
เปิดเทอมต้องกลับไปเจอหน้าพวกเพื่อน(เวร)นี้สิ........ตรูจะทำหน้ายังงัยเนี่ย
ที่แน่ๆ..............ฟันธงไปเลยว่า........มันไม่ใช่ "เพื่อน" แล้วหล่ะ.............เป็นแค่ "คนรู้จัก" ซะแล้ว
ครั้นจะคบคนอย่างนี้เป็นเพื่อนต่อก็ทำใจมิได้...........มีเืพื่อนเยอะแต่พากันไปในทางที่แย่....
.ก็สู้มีเพื่อนน้อยแต่ชวนกันทำสิ่งที่ถูกต้อง มิดีกว่าฤๅ...........จริงป่ะ
ปล.พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไร.....เราน้ำตาไหลทุกที............สงสัยเป็นเพราะเห็นความอยุติธรรม
ที่เกิดจากท่านอาจารย์ผู้คุมสอบกระมัง ...............ทำตัวไม่เหมะสมเอาเสียเลย ..แย่...แย่......
ถ้าเป็นอาจารย์ด้วยกัน.....แม่ง...จะชกหน้าให้............
